دهه آخر کار دندانپزشک؛ دوره‌ای طلایی برای برنامه‌ریزی بازنشستگی

 

دکتر کریس سالیرنو
دندان‌پزشک و ژورنالیست

بگذارید برایتان یک داستان تعریف کنم. یکی از دوستان من یک مطب را در ساختمانی به منظور سرمایه‌گذاری خریده بود. صاحب قبلی مطب یک دندان‌پزشک و البته از مستاجرین دیگر واحدهای آن ساختمان بود. وقتی دوست من آن مطب را خرید، می‌خواست بداند آیا آن دندان‌پزشک قصد دارد همچنان در آن مستأجر باقی بماند یا خیر و دندان‌پزشک گفته بود که می‌خواهد مطبش را منحل کند. تجهیزات مطب او قدیمی بودند و بیماران تقریباً دیگر به آن مراجعه نمی‌کردند. بنابراین این دندان‌پزشک می‌خواست درها را قفل کند و الک‌ها را بیاویزد و برود که برود و این واقعاً تأسف‌برانگیز است.

اگر شما در زمینه فرضیه‌های اقتصاد درمان مطالعه کرده باشید، می‌دانید کارشناسان اقتصادی می‌گویند دندان‌پزشکان بعد از بازنشستگی، نباید به ارزش مادی ساختمان مطبشان به عنوان سرمایه تکیه کنند. من مطمئن هستم دندان‌پزشکی که در اینجا از او یاد کردیم پول خوبی از فروش مطبش به دست آورده است، اما این همه سال زحمت برای اداره کردن یک مطب چه می‌شود؟ این یک سرمایه و ظرفیت نهان است که او با فروش مطبش آن را سوخت کرده است.
واقعیت این است که دندان‌پزشک داستان ما سال‌ها پیش زمینه را برای متوقف کردن کارش چیده است. درست است که او در مطب کار می‌کرده، بیماران را معالجه می‌کرده و قبض‌ها و صورت حساب‌ها را پرداخت می‌کرده است، اما از مدت‌ها پیش اجازه داده کارایی و جذب بیمار مطبش سال به سال کاهش یابد تا جایی که دیگر چیزی از آن باقی نمانده باشد. گاهی دندان‌پزشکان از ۱۰ سال پیش از بازنشستگی، عملاً آتش به کسب و کار خود می‌زنند و زمینه‌های رکود آن را فراهم می‌آورند.
اما چه می‌شد اگر این دندان‌پزشک یک راه متفاوت را انتخاب می‌کرد؟ مثلاً به جای رها کردن امور به حال خود، سعی می‌کرد با آموزش خود و گروهش بهره‌وری مطب را بالا ببرد و به جای اینکه مغلوب سرعت پیشرفت تکنولوژی شود، خودش را با آن وقف دهد؟

فرصت یا تهدید؟ انتخاب با شماست
واقعیت این است که ۱۰ سال آخر فعالیت یک دندان‌پزشک در مطب، می‌تواند بهترین سال‌های آن باشد. چرا که او شهرت و مهارت کافی در تشخیص به دست آورده است و این به جای تهدید یک فرصت است. درست است که دندان‌پزشک دیگر تمایلی به انجام برخی کارها ندارد، اما می‌تواند با سپردن این درمان‌ها به دیگر دندان‌پزشکان، پاسخگوی بیماران باشد و با درمان‌های حرفه‌ای‌تر، اشتیاق بیشتری برای کار کردن برای خود به وجود بیاورد. او می‌تواند روزهای بیشتری به تعطیلات برود و در روزهای کمتر، کارهای دندان‌پزشکی با سودآوری بیشتر را انجام دهد. به این ترتیب وقتی دندان‌پزشک آرام‌آرام رو به بازنشستگی می‌رود می‌تواند درآمد خوبی کسب کند. به هر حال حرفه دندان‌پزشکی یک حسن دارد و آن این است که شخص در آن دارای استقلال است و می‌تواند آینده خود را هرگونه که می‌خواهد رقم بزند، اما مطلب این است که باید برای یک‌سوم آخر فعالیت حرفه‌ای‌اش قبل از فرارسیدن آن برنامه داشته باشد.

 

منبع:دندانه