سالمندان آمریکایی دندانپزشکی را تحریم کرده‌اند

نگاهی به پوشش‌های بیمه‌ای دندان‌پزشکی برای بازنشستگان در آمریکا

شاید افرادی که از دندان‌پزشکی نمی‌ترسند کم نباشند، اما حقیقتاً هیچ کس به نشستن روی یونیت دندان‌پزشکی عشق نمی‌ورزد. چرا که شاید مجبور باشد خود را برای درمان ریشه یا باز شدن و ترمیم شدن دندانش یا ایمپلنت و جراحی لثه آماده کند، اما اگر شما نزدیک به شصت و پنج سال سن داشته باشید، دیگر گریزی از مراجعه منظم به دندان‌پزشک ندارید و ممکن است زمانش رسیده باشد که برای خدمات دندان‌پزشکی هزینه‌های زیادی بپردازید. البته لازم به ذکر است که این سن را مرکز تحقیقات دوران بازنشستگی کالج بوستون (CPR) مشخص کرده است.
به گزارش CPR، در آمریکا درصد افرادی که تحت پوشش بیمه دندان‌پزشکی قرار دارند، تا ده سال پس از بازنشستی، بیش از پنجاه درصد کاهش می‌یابد و از شصت و دو درصد به بیست و شش درصد می‌رسد، اما علت چیست؟
زمانی که اغلب کارپذیران آمریکایی بازنشسته می‌شوند، پوشش بیمه‌ای دندان‌پزشکی خود را که کارفرما یا اتحادیه صنف آن‌ها تأمین کرده است از دست می‌دهند. بنابراین مجبور هستند بیمه دندان‌پزشکی آزاد داشته باشند، اما مشکل اینجاست که با یک حساب سرانگشتی می‌توان فهمید که اغلب اوقات این بیمه‌ها ارزش هزینه‌ای که برای آن‌ها پرداخت می‌شود را ندارند. گواه آن هم این است که افراد بسیار کمی در آمریکا بیمه دندان‌پزشکی آزاد تهیه می‌کنند.
بر اساس تحقیقات، به‌طور متوسط، آمریکاییان کهن‌سالی که بیمه ندارند، سالانه ۱۱۲۶دلار بابت خدمات دندان‌پزشکی هزینه پرداخت می‌کنند. البته به گزارش CPR، اگر افراد نیاز به کارهای درمانی بیش از معمول مانند درمان‌های پریودنتال داشته باشند، پرداخت از جیب آن‌ها ممکن است بسیار بیشتر از این باشد. بنابراین در آمریکا افراد زیادی در سنین کهن‌سالانی به دلیل داشتن لثه‌های دردناک یا دست دندان‌هایی که خوب در دهانشان جا نمی‌افتد، از جویدن غذا ناتوان هستند و دچار سوء‌تغذیه می‌شوند.البته مشکل به همین جا ختم نمی‌شود و بیماری‌های دهان و دندان آن‌ها می‌تواند تا بیماری قلبی ناشی از تشدید عفونت‌ هم پیش برود.

کهن‌سالان از خدمات دندان‌پزشکی اوباما‌کر جا مانده‌اند
به گفته انجمن دندان‌پزشکی آمریکا، کهن‌سالان تنها گروهی هستند که هزینه‌ها را مانع مراقبت از دندان‌های خود می‌دانند و از هر چهار نفر آن‌ها، یک نفر می‌گوید هزینه‌ها، بزرگ‌ترین سد در راه مراقبت از دندان‌هایش است. چرا که هزینه این خدمات، از همه هزینه‌های درمانی دیگر، از جمله بستری شدن در بیمارستان و تهیه دارو، که هر دو تحت پوشش مدی‌کر هستند بیشتر است.
باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، برای منتفع شدن کودکان خانواده‌های کم‌درآمد، تمام خانواده‌ها را، حتی زمانی که فرزندی نداشتند، از پوشش بیمه‌ای دندان‌پزشکی کودکان بهره‌مند کرد، اما گستره این پوشش بیمه‌ای، برای کهن‌سالان این خانواده‌ها کاهش می‌یابد.
دکتر اریکا کوتسوپی که یکی از دندان‌پزشکان بخش خصوصی و مخالف بیمه‌های دندان‌پزشکی است، می‌گوید: «کهن‌سالانی که تحت پوشش بیمه هستند، توقعاتی بیش از آنچه بیمه تقبل می‌کنند دارند، اما زمانی که به مطب می‌آیند، درمی‌یابند که هزینه‌هایی که بابت بیمه می‌پردازند، ارزشش را ندارد.»
او ادامه می‌دهد: «در این بیمه‌های دندان‌پزشکی، بیمه‌شده بلافاصله از همه خدمات بهره‌مند نمی‌شود. برای مثال، ممکن است سال اول، تنها از مراقبت‌های پیشگیرانه بهره‌مند ‌شوند که در اصل همان معاینه است. سال دوم، خدمات ترمیمی که همان پر کردن است را دریافت می‌کنند و تا سال سوم از بخش عمده‌ای از خدمات دندان‌پزشکی بهره‌مند نمی‌شوند. بنابراین می‌توان گفت بیمه‌شدگان سال‌ها کمتر از هزینه‌ای که می‌پردازند، خدمت دریافت می‌کنند.»
این در حالی است نیمی از کسانی که در سراهای سالمندان آمریکا زندگی می‌کنند، پنجاه‌هزار دلار درآمد دارند و این در حالی است که بیست و یک درصد از سالمندانی که بالای هفتاد و پنج هزار دلار حقوق می‌گیرند هم در یک سال گذشته به مطب دندان‌پزشک مراجعه نکرده‌اند. بنابراین می‌توان گفت این چرخه‌ای است که در آمریکا سبب می‌شود سالمندان بازنشسته آن‌قدر با درد دندان خود بسوزند و بسازند تا دیگر نتوانند آن را تحمل کنند.

منبع:دندانه