پزشکان و مواجهه با هجمه و حمله‌‌های سازمان‌یافته

امیرحسین زرگران، دندان‌پزشک

برای شاغلین رشته‌های مختلف پزشکی، شنیدنِ عبارتِ «هجمه به پزشکان» چیز غریبی نیست. به ویژه در فضای مجازی و گروه‌های پزشکی، روزی نیست که جمله‌ای در محکوم کردن این «پروژه‌» نخوانیم و نشنویم.
از سوی پزشکان موضوعات مختلفی به عنوان مصداق‌های «هجمه‌ی سازمان‌یافته به جامعه‌ پزشکی» مطرح می‌شود: جنجال‌های مرتبط با خطای پزشکی، بحث‌های فرار مالیاتی، القای بی‌اعتمادی بین بیمار و پزشک، ساخت سریال‌های «توهین‌آمیز» تلویزیونی و نظایر آنها.

آیا «هجمه و حمله‌ی سازمان‌یافته به پزشکان» وجود خارجی دارد؟
این سوالی است که اتفاقا جوابش هیچ اهمیتی ندارد! واقعیت این است که در کشور به شدت سیاست‌زده‌ ما احتمالِ این هست که گروه‌های مختلف سیاسی علیه یکدیگر فعالیت کنند و قربانیِ این جنگ، گروه‌های صنفی باشند. اما مهم‌تر از کشف دلیل این هجمه، بررسی نحوه‌ی مواجهه‌ پزشکان با آن است.
به نظر من صرف‌نظر از منشا و دلیل پشت پرده‌ هجمه علیه پزشکان، تا امروز برخورد آنها با این مساله بسیار بد بوده است و این عملکرد بد از دو جنبه قابل بررسی است:

یک. عدم پذیرش انتقادها
بسیاری از انتقادهایی که از «برخی» از پزشکان می‌شود به‌جاست. نداشتن کارتخوان در مطب کار زشتی است. پنج ساعت انتظارِ بیمار در مطب رویه‌ ناپسند و قابل اصلاحی است. اختصاص ندادن وقت کافی برای ویزیت بیمار یک رفتار نادرست است. این فهرست به همین مسائل محدود نمی‌شود، اما پزشکان اگر مایل‌اند «هجمه»ها بی‌اثر شود و مردم اعتمادشان به آنها را از دست ندهند باید در برابر انتقادهای به‌جا واکنش فروتنانه‌ای از خود نشان دهند. عیب‌ها را بپذیرند و در اصلاح آنها بکوشند.

دو. عدم انتقال صحیح مشکلات صنفی به مردم
وقتی رسانه‌ها با هدفِ مشخص یا صرفا به دلیل همراهی با جوّ رایجْ مشغول حمله به پزشکان هستند، در واقع تصویری از «پزشک» را در ذهن مخاطب می‌سازند و خواسته یا ناخواسته رفتارهای ناپسندِ تعدادی از پزشکان باسابقه و قدیمی را به تمام جامعه‌ پزشکی مرتبط می‌کنند. طبیعتا در این تصویر هیچ اثری از مشکلات پزشکان وجود ندارد. مشقت‌های پرشمار پزشک شدن، دوری از حداقل‌های یک زندگی معمولی برای سال‌های طولانی، حقوق‌های عقب‌افتاده، دوره‌ طاقت‌فرسای تخصص در بسیاری از رشته‌ها و امثال این مشکلات هرگز به مردم انعکاس داده نمی‌شوند. (توضیح ضروری: وجود این سختی‌ها توجیهی برای رفتارهای نادرست نیست)

اما خود پزشکان هم در این زمینه بسیار سنتی و منفعل عمل کرده‌اند. برای مقابله با «هجمه»‌ی رسانه‌ای باید از ابزار رسانه استفاده کرد. فوروارد کردن متن‌های پرآب‌وتابِ دفاعیه در گروههای تلگرامیِ پزشکان دردی را دوا نمی‌کند. اگر دعوای گروه‌های سیاسی باعث شده به شما حمله شود، شما هم از ابزارهای مشابه استفاده کنید که حقانیت خودتان را ثابت کنید. ویدیو بسازید. مستند و با آمار نشان دهید که عمده‌ فرار مالیاتی در کدام سازمان‌ها اتفاق می‌افتد. نشان بدهید که سیاست‌های غلط حاکم بر سیستم پزشکی کشور باعث شده تا بیمار و پزشک هر دو قربانی باشند. از پزشک طرحی که در روستایی دورافتاده مورد تجاوز قرار گرفته حمایت کنید. از همکار رزیدنت خود که برای شب‌بیداری‌های متوالی در بیمارستان، کمتر از حداقل قانون کار حقوق می‌گیرد دفاع کنید. از حقوق صنفی همکاران غیر پزشک خود دفاع کنید.

هجمه سازمان‌یافته وجود دارد؛ حمله می‌کنند؟ دفاع کنید. در غیر این صورت منتظر باشید تا این شکاف روزبه‌روز گسترده‌تر شود. شکی نیست که در این جنگ همه بازنده خواهند بود.

منبع:دندانه